Ataki tej niebezpiecznej choroby mogą przerazić lub zniechęcić każdego niedoświadczonego hodowcę psów. Przerażający widok to zwierzę, które bije w niezrozumiałym stanie, któremu towarzyszą drgania kończyn i drgawki. Wokół tej choroby jest wiele przesądów, nawet legend, z których wiele nie powinno być traktowanych poważnie. Warto rozważyć to bardziej szczegółowo, aby wyeliminować ziarno prawdy i zrozumieć prawdziwą przyczynę tej choroby.
Objawy epilepsji u psów
Epilepsja jest naruszeniem mózgu, które jest związane z brakiem równowagi w układzie bioelektrycznym ciała zwierzęcia. Jakby rodzaj wyładowania elektrycznego przeszywa zwierzę i doprowadza wszystkie jego narządy do straszliwej porażki. Klęska obejmuje nie tylko same komórki mózgowe, ale cały układ nerwowy psa. Ta choroba dotyka zarówno zwierząt czystej krwi, jak i mestizos. Trzeba umieć rozróżnić różne typy padaczki, które mogą objawiać się na różne sposoby.
Ataki epilepsji genetycznej, zwane także pierwotnymi, występują w wieku od sześciu miesięcy do pięciu lat. Szczególnie często występuje w psach, jamnikach, bokserach, cocker spanieli, belgijskich i niemieckich pasterzach , bokserach i wielu innych rasach. Dokładna metoda wykrywania szczeniąt, które z wiekiem mogą rozwinąć padaczkę, nie istnieje. Ale informacje, które w rodzinie Twojego zwierzaka już spotkały osoby z tak specyficzną chorobą, powinny być uważne dla hodowcy psów. Odpowiedzialni hodowcy nie powinni stosować epilepsji u psów hodowlanych.
Przyczyna wtórnej padaczki nie jest objęta genetyką, wiąże się z różnymi chorobami, które mogą dotknąć prawie każde szczenię lub dorosłe zwierzę.
Co może powodować wtórną epilepsję?
- choroby zakaźne u psów - płytka nazębna , zapalenie mózgu;
- zatrucie truciznami opartymi na arsenu, strychninie, ołowiem, innych niebezpiecznych substancjach;
- uszkodzenie zwierzęcia porażeniem elektrycznym;
- uraz porodowy;
- ukąszenia jadowitych stworzeń (gadów lub owadów);
- uraz głowy;
- złe odżywianie, brak soli mineralnych w diecie, niektóre składniki (zwłaszcza magnez i mangan), witaminy B i D;
- poważne uszkodzenie ciała przez robaki;
- załamanie nerwowe.
Co zrobić, gdy pies ma epilepsję?
Po pierwsze, opisujemy, w jaki sposób sam atak się pojawia. Państwo poprzedza stan "aura". Zwierzę jest niespokojne, podekscytowane, zaczyna marudzić, pies ma ślinę. Czasami próbuje się przed tobą ukryć. Potem nadchodzi etap emocjonalny, kiedy zwierzę spada z nóg, jego głowa odskakuje, a kończyny zdają się drętwieć. Epilepsji u psów towarzyszą szarpanie, konwulsje, silne wydzielanie piany śliny. Często zwierzę w tym czasie gryzie policzki, co powoduje krwawienie z ust.
Post po fazie życia charakteryzuje stan, w którym zwierzęta ożywają i zaczynają się poruszać. Najpierw wpadają w zamieszanie i przez długi czas nie mogą powrócić do normalności. Niektóre psy cierpią na ślepotę, wpadając na znajome przedmioty. Ale jeśli niektóre zwierzęta są podekscytowane, inne są w stanie depresji i zapadają w stan hibernacji.
Leczenie padaczki u psów
Po ataku natychmiast usuń dzieci i zwierzęta z lokalu. Nie możesz przestać skurczyć się, lepiej umieścić coś miękkiego pod zwierzęcą głową. Aby pchnąć epilepsję u psów w ustach, kij nie uchroni go przed uduszeniem. Takie działania często prowadzą do obrażeń. Jeśli napad trwa dłużej niż pół godziny lub występuje cała seria krótkich napadów padaczkowych, oznacza to początek epilepsji.
Na pytanie, ile psów żyje z epilepsją, wpływa wiele czynników. Wygodne warunki i przyjmowanie specjalnych leków może znacznie wydłużyć życie zwierzęcia. Choroby genetycznej nie da się całkowicie wyleczyć, ale jeśli napady są spowodowane innymi przyczynami, to po ich wyeliminowaniu zwierzę zwykle odzyskuje zdrowie.