Związek Radziecki zawsze dążył do utrzymania wizerunku najbezpieczniejszego i najszczęśliwszego kraju na świecie. Nie można było napisać kilku wypadków, które miały miejsce na terenie kraju.
Radziecka prasa dosłownie "zapomniała" o wypadkach z masowymi ofiarami. Dekady odtajiały wspomnienia następujących wydarzeń.
1. Zagęszczanie budynku mieszkalnego w Nowosybirsku 26 września 1976 r
Wczesny niedzielny poranek pilot lotnictwa cywilnego wstał z prawdziwym pragnieniem zemsty. Ogarnięty pragnieniem zemsty na byłej żonie za rozwód i niechęcią do udzielenia mu wspólnego dziecka, 33-letni Vladimir Serkov zdecydował się na nieautoryzowany start na An-2 z miejskiego lotniska. Jego przeznaczeniem był dom mieszkalny położony przy ulicy Stepnej, do którego jego żona przeprowadziła się z nim po kłótni. Taranując wejście między trzecim i czwartym piętrem, samolot zapalił się z powodu wycieku paliwa lotniczego. Oprócz samego Vladimira, czterech mieszkańców domu zostało zabitych, ale nie było wśród nich jego żony: z obawy przed zemstą spędziła noc u krewnych na drugim końcu miasta.
2. Upadek schodów ruchomych w moskiewskim metrze 17 lutego 1982 r
Wieczorem godzinę szczytu na stacji metra "Aviamotornaya" złamał jeden z ruchomych schodów. Przeskoczyliśmy prawą poręcz - mówią, że powodem tego były niedociągnięcia w projekcie. Przyspieszenie pod ciężarem pasażerów schody schodziły w dół, ponieważ awaryjne urządzenie blokujące z jakiegoś powodu nie działało.
Stojąc na dole, ludzie próbowali pobiec po schodach, było prawdziwe zauroczenie. Ludzie padali pod nogami dla siebie nawzajem iz ruchomych schodów. Pod metalowymi schodami zaciśnięto torby, ubrania i buty: większość ofiar i zmarłych była nie tylko ranna z powodu zmiażdżenia, ale także otwartych złamań, cięć. Zaledwie dwie minuty później można było ręcznie zatrzymać przenośnik śmierci.
3. Śmierć kosmonauta Bondarenko 23 marca 1961
24-letni Valentin Bondareko był najmłodszy na liście potencjalnych kandydatów do pierwszego lotu w kosmos. Był czwartym na liście po Jurij Gagarinie i przygotowywał się do latania po Ziemi na statku "Wostok". Na trzy tygodnie przed rozpoczęciem takiej fascynującej podróży zginął tragicznie podczas następnej próby. W surdobarokamere musiał spędzić 15 dni: w nim ciśnienie zostało obniżone, ale poziom tlenu został podniesiony. Celem takiej przymusowej samotności była kontrola zdrowia - psychicznego i fizycznego.
Bondareko wytarł miejsce mocowania sensorów na ciele alkoholowym wacikiem i niechcący upuścił go na płytkę. Vata wybuchła, a atmosfera tlenu sprzyjała rozprzestrzenianiu się ognia przez komórkę. Kiedy drzwi celi były otwarte, 80% ciała Valentine'a pokryło się oparzeniami. Lekarze walczyli przez 8 godzin o życie, ale Bondarenko zmarł na skutek szokowego poparzenia.
4. Katastrofa Kureniva 13 marca 1961 r
Pod zaporą, nakładającą się na Babi Jar, przez 10 lat odpady były usuwane z najbliższych fabryk cegieł. 13 marca zaczęło się zapadać o godzinie 6.45 rano, ao godzinie 8.30 zbankrutowało: przepływy błota o niesamowitej sile popędziły ulicami, zmywając ludzi, budynki, tramwaje i samochody. Rozprzestrzeniając się po ulicach, zużyta miazga natychmiast zamarzała, zamieniając się w kamień z powodu wysokiej zawartości gliny. Na powierzchni około 30 hektarów szara masa zniszczyła wszystkie żywe stworzenia. Prasa nalegała na 150 zabitych, ale ostatecznie udało się udowodnić, że nie mniej niż 1,5 tysiąca osób padło ofiarami katastrofy spowodowanej przez człowieka.
5. Tsunami na Sachalinie w dniu 5 listopada 1952 r
Głównym źródłem informacji o naturalnym kataklizmie jest do dzisiaj raport szefa departamentu policji Północnego Kuryl. Mówi się, że o 4 rano 5 listopada 1952 r. Na Półwyspie Kamczatka zaczęło się trzęsienie ziemi, ale spowodowane przez niego szkody były niewielkie i stały się zwiastunem kolejnych strasznych wydarzeń.
Kilka godzin później do Severo-Kurylska podniósł się szyb wodny o wysokości 6-7 m. Większości ludzi udało się uciec z domów, ale nie zdawali sobie sprawy, że druga fala przypływu będzie kilkakrotnie silniejsza niż pierwsza. Kiedy mieszkańcy miasta zaczęli wracać do swoich domów, woda powróciła - 2336 osób stało się jej ofiarami.
6. Wypadek Kyshtym w dniu 29 września 1957 r
W czasach radzieckich miasto Ozersk miało status zamkniętej osady i było nazywane tylko Czelabińskie-40. W korespondencji tajnych służb jego terytorium należało do Kyshtym - sąsiedniego miasta. Jesienią 1957 r. W lokalnej fabryce chemicznej Mayak nastąpił wybuch w pojemniku, w którym przechowywano odpady radioaktywne. W gazetach wybuch toksycznego wybuchu nazwano "rzadko na tych szerokościach geograficznych przez północne światła". Aby wyeliminować konsekwencje eksplozji, wyrzucono siły kilkuset tysięcy ludzi - wszyscy zmarli później na raka lub chorobę popromienną.
7. Upadek sufitu w kinie 25 kwietnia 1959 r
Na ostatniej sesji w "październiku", jednym z najbardziej popularnych kin w Briańsku, przyszło około 150 osób. O godzinie 22:00 33 minuty, sufit zawalił się na hali, w której miało miejsce oglądanie obrazu "Sroka-złodziej". 47 osób zmarło, reszta została hospitalizowana. Incydent został ukryty przez władze Briańska, ponieważ zezwolono im na budowę obiektu kulturalnego i rozrywkowego w części miasta o słabym, osiadłym terenie.
8. Wypadek Tu-154 w Alma-Ata w dniu 8 lipca 1980 r
Jedna z najstraszliwszych katastrof lotniczych w historii Związku Radzieckiego została ukryta, ponieważ kraj przygotowywał się do igrzysk olimpijskich. O 00:38 samolot, przewożący 30 dzieci i 126 dorosłych, wystartował i wspiął się na wysokość 150 m. Po zdjęciu klap zaczął się niekontrolowany spadek. Dwie minuty upadku - a Tu-154 zderzył się z ziemią. Krewni nie mogli nawet identyfikować ciał zmarłych: pośpiesznie przekazywali urny z prochami na pochówek, bez zwracania się do mediów.
9. Eksplozja rakiety międzykontynentalnej 24 października 1960 r
Przywództwo w kraju pośpieszyło deweloperom w związku z zaostrzeniem konfrontacji z USA, ponadto chcąc zademonstrować mieszkańcom państwa kolejne osiągnięcie sprzętu wojskowego. Ponieważ sam Chruszczow i Breżniewa kontrolowali postępy prac, naukowcy zaryzykowali wezwanie niedokończonego pocisku gotowego do lotu. Dziennikarze przybyli, aby zobaczyć start, ale udało im się wystrzelić tylko straszny wybuch na stronie podczas startu.
Według różnych źródeł, od 78 do 126 osób zostało spalonych żywcem z powodu fal płomienia, które pojawiły się podczas eksplozji. Ofiarą tragedii był główny marszałek artylerii Mitrofan Nedelin, który był najbliżej źródła ognia. Aby ukryć swoją śmierć, wynaleziono katastrofę lotniczą: inne ofiary zostały potajemnie pochowane w masowym grobie na Bajkonurze.
10. Masowy zgiełk w Łużnikach 20 października 1982 r
Zaledwie dzień przed meczem pomiędzy moskiewskim "Spartakiem" a holenderskim "Harlemem" spadł śnieg, a miejsca na stadionie pokryły się skorupą lodu. Nie były sprzątane, więc większość fanów przynosiła z nimi gorące napoje.
Bliżej do końca meczu fani "Spartacusa" pewni zwycięstwa swojej drużyny dzięki jednemu bramce, przenieśli się do wyjścia. W tym momencie strzelono drugą piłkę, a niektórzy z nich ruszyli z powrotem. Zatrucie alkoholowe i euforia spowodowana domniemanym zwycięstwem spełniły swoją funkcję: przed zatrzymaniem zmiażdżono 66 osób. Wszyscy padli ofiarą uduszenia z powodu ucisku brzucha i klatki piersiowej.