Torbiel endometrioidalny składa się z gęstej torebki tkanki łącznej i jej zawartości - koloru brązowego lub czekoladowego, dlatego nazwa "czekoladowe cysty" była wcześniej popularna. Z reguły rozmiar torbieli endometrioidalnych o średnicy do 10 cm, większych jest już kazuistycznym zjawiskiem, zwłaszcza w warunkach nowoczesnych możliwości diagnostycznych.
Przyczyny
Istnieje wiele założeń dotyczących przyczyn występowania torbieli endometrioidalnej, ale wiarygodna przyczyna, niestety, nie jest jeszcze znana. Według jednej z hipotez, uważa się, że torbiele endometrioidalne mogą występować po aborcjach i interwencjach chirurgicznych w chorobach narządów miednicy, ponieważ przy użyciu instrumentów tkanka endometrium może zostać przeniesiona do narządów, które nie są jej charakterystyczne. Istnieje inna teoria: jej zwolennicy uważają zaburzenia hormonalne za główną przyczynę choroby. Lub tutaj jest jeszcze jeden, zgodnie z którym cysty są wrodzoną anomalią związaną z naruszeniem wymiany tkanki embrionalnej. Każda z teorii dostarcza ważnych danych, więc przyczyną pojawienia się torbieli endometrioidalnych jest połączenie powyższych czynników.
Torbiel endometrioidalna - objawy
Objawy torbieli endometrioidalnej jajnika są zróżnicowane: od bezobjawowego do intensywnego zespołu bólowego. Niemniej jednak można wyróżnić niektóre najbardziej charakterystyczne objawy:
- Zespół bólowy - jego cechy to przewlekły ból bolący, który może dać obszar lędźwiowy i krocze.
- Nieznaczny wzrost temperatury.
- Naruszenie cyklu miesiączkowego - może to być obfite krwawienie menstruacyjne lub wydłużenie czasu trwania miesiączki. Rzadziej pojawiają się międzymiesiączkowe wydzieliny brązowego koloru, co ma miejsce w połączeniu z endometriozą macicy i jajników.
- Najczęstszym powikłaniem jest proces adhezyjny, który może zakłócić pracę jelit i układu moczowego, a także ból podczas stosunku.
Cechą obrazu klinicznego jest nasilenie objawów torbieli endometrioidalnej, zwykle przed lub w trakcie menstruacji.
Endometrioid torbieli jajnika - czy operacja jest konieczna?
Leczenie chirurgiczne torbieli endometrioidalnej polega zarówno na usunięciu jajnika, jak i na resekcji torbieli, która zależy od jej wielkości i umiejscowienia. W każdym przypadku interwencja chirurgiczna powinna być przeprowadzana na ściśle określonych wskazaniach, tylko w następujących przypadkach:
- jeśli rozmiar torbieli przekracza 5 cm i stabilnie funkcjonuje;
- jeśli po 6 miesiącach leczenia produktami leczniczymi efekt nie występuje;
- jeśli istnieje zaangażowanie w proces sąsiednich narządów;
- łączenie ropnej infekcji;
- jeśli rozwinięte zrosty zapobiegają wystąpieniu ciąży;
- z przeciwwskazaniem do leczenia lekami hormonalnymi.
Ze względu na powszechne stosowanie technik endoskopowych można uniknąć wysoce traumatycznej procedury chirurgicznej. Dzięki dostępowi laparoskopowemu koagulacja małych cyst lub laseroterapia kończy się powodzeniem, po czym przepisuje się preparaty hormonalne.
Terapia lekami
Aby zmniejszyć ból, można stosować leki przeciwskurczowe (No-shpa, Baralgin) i leki przeciwzapalne (Indomethacin, Brufen). Lecz podstawą terapii są nadal leki hormonalne, które tłumią funkcję jajników aż do sztucznie wywołanej menopauzy , bezpośrednio wpływając na funkcję jajników lub poprzez układ podwzgórzowo-przysadkowy. Połączenie leków jest indywidualnie wybierane przez lekarza prowadzącego. Dodatkowo preparaty witaminowe nie zaszkodzą.
Aby leczyć czy nie leczyć?
Torbiel endometrioidalna jajnika nie może zostać usunięta, dlatego konieczne jest leczenie kompleksowe. Ale w trakcie cyklu może zmienić swój rozmiar - trochę spadnie. Dzieje się tak dlatego, że choroba opiera się na pojawieniu się tkanki, która wygląda jak endometrium w jego strukturze i funkcjonalnej reakcji na zmiany poziomu hormonów. To właśnie ten czynnik wyjaśnia nasilenie objawów przed miesiączką.
W przypadku braku odpowiedniego leczenia torbieli endometrioidalnej nie wyklucza się pojawiania się postaci nowotworowych choroby i złośliwego zwyrodnienia.