Cystocele jest zmianą położenia pęcherza moczowego równocześnie z przednią ścianą pochwy. Jeśli powoduje to również zmianę położenia cewki moczowej, cewki moczowej, wówczas obserwuje się cewkę moczową.
Z reguły cystocele obserwuje się w wyniku rozluźnienia przepony moczowo-płciowej, co jest konsekwencją zerwania krocza w procesie generycznym lub przesunięcia narządów miednicy.
Co jest spowodowane?
Wraz ze wzrostem ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej mięśnie miednicy ulegają wyczerpaniu, a ich rozluźnienie prowadzi do przerwania luki moczowo-płciowej, w wyniku czego pęcherz upada lub opada. W tym przypadku choroba objawia się początkowo tylko podczas wysiłku.
Główne skargi zgłaszane przez pacjentów to zaburzenia oddawania moczu, polegające na niepełnym opróżnieniu pęcherza moczowego, co prowadzi do częstych nalegań oraz trudności z oddawaniem moczu.
W tworzeniu cystoceli istotną rolę odgrywa rozciąganie formacji tkanki łącznej, które znajdują się pomiędzy pęcherzem, macicą i spojeniem łonowym. Zjawisko to obserwuje się po porodzie, zwłaszcza jeśli kobieta miała duży płód. W takich przypadkach wzrasta cewka moczowa, która jednocześnie oddala się od pęcherza, powodując cystocele u kobiet. Jeśli cystocele obejmuje odbyt podczas procesu, powstaje rectocele.
Jak się przejawia?
Poza lukami narządów płciowych powstaje występ, wielkość pięści. Błonę śluzową tego miejsca, w wyniku trwałego urazu, zmienia się, co ostatecznie prowadzi do spłaszczenia rogówki nabłonka. W rezultacie fałdy są wygładzone, a najmniejszy kontakt z jakimkolwiek przedmiotem powoduje urazy i pojawienie się owrzodzeń. Kobieta nieustannie skarży się na nadmierny ucisk w dolnej części brzucha, uczucie ciężkości.
W trakcie choroby izolowane są 4 stopnie cystoceli:
- 1 stopień - cystocele występuje tylko podczas wysiłku, ale nie wykracza poza pochwę;
- 2 stopnie - określa się bez obciążania kobiety, a przy wysiłku - wychodzi w przeddzień waginy;
- 3 stopnie - bez nadwyrężania cystoceli znajduje się w fazie rozruchu, a przy wysiłku - spada tuż pod wargami sromowymi;
- 4 stopnie - obserwuje się, gdy przednia ściana pochwy wykracza poza jamę miednicy małej.
Leczenie
Główne rodzaje leczenia cystocele obejmują interwencję chirurgiczną, której celem jest przywrócenie prawidłowej fizjologicznej pozycji pęcherza moczowego, a także cewki moczowej, poprzez zszycie mięśni dna miednicy.
Operacja z cystocele (operacja chirurgiczna) jest złożona i trwa długo. Polega ona na oddzieleniu ścianek pęcherza i pochwy, a następnie na zszyciu ścianek obniżonego pęcherza. W tym przypadku często urazy ścian i moczowodów.
Ponadto istnieją konserwatywne metody leczenia cystoceli. W tym samym czasie dobry wynik jest pokazany ćwiczeniami fizycznymi, które wykonuje się za pomocą cystoceli. Polegają one na zwiększeniu napięcia mięśni znajdujących się w miednicy. Przykładem takich ćwiczeń jest redukcja i relaksacja zwieraczy w akcie oddawania moczu. Ale te ćwiczenia są bardziej profilaktyczne niż medyczne.
Kobiety stosują również środki folk do leczenia cystocele. Aby to zrobić, użyj ziół, takich jak alpinista węża i tysiąc akrów, a także wywar z jagód kaliny, co pomaga zwiększyć napięcie mięśni macicy. Poddawanie wykonuje się również przy użyciu wyżej wymienionych ziół.