Od dzieciństwa wiemy, że inokulacja Mantoux w żadnym wypadku nie jest możliwa do zmoczenia. Jednak niewielu zna powody takiego zakazu. Dlaczego lekarze są przeciwni inokulacji wodą i co się stanie, jeśli Mantou zostanie przemoczony? Zrozummy to!
Zacznijmy od tego, czym jest szczepionka Mantoux.
Jaka jest reakcja Mantoux?
Test PDD, test tuberkulinowy lub zwykła szczepionka Mantoux to śledzenie reakcji organizmu na wprowadzenie tuberkuliny (lek z oczyszczonych prątków gruźlicy). Pokazuje, czy w ciele dziecka występuje prątek gruźlicy, czy nie. Pozytywna reakcja będzie oznaczać, że dziecko miało już styczność z tą infekcją i jest już zawarte w jego ciele, a negatywne - że nigdy nie spotkał gruźlicy. Tak więc test Mantoux pomaga zidentyfikować tę poważną chorobę na najwcześniejszych etapach. Zwykle robi się to raz w roku: częstość ta jest spowodowana faktem, że bardzo łatwo jest zachorować na gruźlicę i ważne jest, aby regularnie monitorować stan każdego dziecka.
Reakcja Mantoux przebiega następująco. W wewnętrznej części przedramienia dziecka, pod skórą, specjalną strzykawką tuberkulinową z krótką igłą wstrzykuje się niewielką dawkę leku (1 g). Na dłoni znajduje się tak zwana papuła lub, jak dziecko mówi, przycisk, który będzie wskaźnikiem. Pielęgniarka ostrzeże Cię, ile czasu nie możesz zmoczyć Mantoux (3 dni). 72 godziny po szczepieniu powinieneś zgłosić się do lekarza w celu sprawdzenia: mierzy on średnicę papulki za pomocą linijki i porównuje ją z normalnymi wartościami.
Przy ujemnej reakcji u zdrowego dziecka, papuła będzie miała rozmiar 0-1 mm. Wynik pozytywnego testu to papka o wielkości ponad 5 mm i zauważalne zaczerwienienie obszaru wokół niego. Istnieje również tak zwana wątpliwa reakcja, gdy przycisk ma rozmiar od 2 do 4 mm, a obszar przekrwienia wokół niego jest znacznie większy. Może to wskazywać zarówno na obecność w ciele nadmiernej liczby prątków gruźlicy (powyżej normy), jak i na indywidualną skłonność organizmu do takiej reakcji. Rozpoznanie "gruźlicy" na podstawie jednej lub nawet kilku próbek nie jest postawione: w tym celu należy przeprowadzić badanie fittisiatryka i badanie fluorograficzne. Te same dzieci, których test Mantoux wykazuje wątpliwą reakcję rok po roku, są kandydatami do ponownego szczepienia BCG.
Czy można zaszczepić szczepionkę Mantoux?
Żądanie pracowników medycznych, że Mantu nie powinien być szczepiony, nie jest bez powodu. Faktem jest, że jeśli woda dostanie się na papułę, może się zdarzyć:
- po pierwsze, infekcja w przypadku infekcji w wodzie;
- po drugie, nieprzewidywalna reakcja (obrzęki, przekrwienie, test hipergiczny), które w każdym razie będą uważane za wątpliwe. Może się to zdarzyć, jeśli papka zostanie zapieczętowana bandażem przed kąpielą, a także przetarta ściereczką lub potraktowana mydłem.
Niemniej jednak, jeśli dziecko przypadkowo zamoczy test Mantoux, wszystko to może nie być, reakcja będzie negatywna, to jest odpowiednia norma, a nikt nie będzie wiedział o tym nieporozumieniu.
A co jeśli twoje dziecko, przypadkowo lub celowo, zanurzyło szczepionkę Mantoux? Po pierwsze, nie panikuj i nie czekaj na wyniki. Możesz sam oszacować wielkość papulki: jeśli zauważysz przed wyjazdem do kliniki, że przycisk wyraźnie przekracza 5 mm, a skóra wokół niego jest bardzo czerwona, warto powiedzieć lekarzowi, że szczepionka została przypadkowo przemoczona, tak że nie ustalił fałszywie dodatniego wyniku testu w karcie szczepienia. Jednak w większości przypadków zaszczepiona woda w żaden sposób nie wpływa na jej wynik.