Wypalenie emocjonalne to mechanizm obrony psychicznej, który pojawia się, gdy nacisk jest długi na osobowość stresorów związanych z pewnym rodzajem aktywności. Specjaliści każdego zawodu podlegają temu syndromowi.
Wypalenie emocjonalne w psychologii
Zjawisko wypalenia emocjonalnego (syndrom wypalenia języka angielskiego) zostało po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego psychiatrę G. Freidenberga. Jest to stopniowy wzrost emocjonalnego wyczerpania, prowadzący do osobistej deformacji różnych głębokości, aż do poważnych naruszeń procesów poznawczych i chorób psychosomatycznych. Ludzie z postępującym wypaleniem emocjonalnym są obojętni na swoją pracę i cyniczni wobec innych.
Przyczyny wypalenia emocjonalnego
Zapobieganie wypaleniu emocjonalnemu polega na eliminacji czynników, które doprowadziły do stanu. Przyczyny prowadzące do wypalenia emocjonalnego:
- intensywna komunikacja, interakcja z ludźmi o odmiennej dziedzinie psychoemocjonalnej, każdy musi umieć się przystosować i nie popaść w konflikt;
- praca wymagająca dużej odpowiedzialności (wojsko, lekarze), gdy pracownik jest zmuszony podejmować ważne decyzje w warunkach wielozadaniowości, a od tego zależy życie innych;
- ścisła samokontrola, jeśli praca związana jest z reklamą;
- szybki nowoczesny rytm istnienia z wieloma czynnikami stresowymi.
Objawy wypalenia emocjonalnego
Symptomatologia tego zespołu na początku jest nieodróżnialna od występowania takich stanów, jak zmęczenie w wyniku stresu, jest podobna do nerwicy i depresji. Oznaki wypalenia emocjonalnego:
- zmęczenie;
- ogólne osłabienie w ciele;
- częste migreny i zawroty głowy;
- nagłe uczucie udręki;
- problemy z wagą (otyłość lub procesy dystroficzne);
- obniżona odporność i częste choroby dróg oddechowych;
- problemy ze snem (bezsenność lub senność);
- postępujący pesymizm ;
- uchylanie się od obowiązków służbowych.
Etapy wypalenia emocjonalnego
Emocjonalne wypalanie zaczyna się niepostrzeżenie i jest odbierane jako zwykłe zmęczenie. Istnieje kilka teorii opisujących etapy wypalenia emocjonalnego. Psycholog J. Greenberg opisał rodzaje wypalenia emocjonalnego w 5 etapach:
- "Miesiąc miodowy" - 1 etap. Specjalista jest zadowolony ze swojej pracy, radzi sobie z aktualnymi obciążeniami, pokonując naprężenia, ale zderzając się, za każdym razem z kolejnym czynnikiem stresu, zaczyna się niezadowolenie.
- "Brak paliwa" - Etap 2. Występują problemy z zasypianiem. Brak motywacji i motywacji, zachęta ze strony kierownictwa prowadzą do przemyśleń na temat bezużyteczności, spadku produktywności, apatii "pochyla się". Zainteresowanie pracą w tej organizacji zostało utracone. Jeśli motywacja jest (na przykład wydanie zaświadczenia honorowego), pracownik nadal ciężko pracuje, ale kosztem zdrowia.
- "Przewlekłe objawy" - trzeci etap. Pracoholizm prowadzi do wyczerpania, wyczerpania zasobów nerwowych. Towarzyszy mu drażliwość, złość lub depresja oraz poczucie zakrętu i braku czasu.
- "Kryzys" to czwarty etap. Narasta niezadowolenie z siebie jako specjalisty, powstają choroby psychosomatyczne, zdolność do pracy jest niska, zły stan zdrowia.
- "Wykrawanie ściany" - etap 5. Choroby stają się przewlekłe z częstymi zaostrzeniami z zagrożeniem życia (zawał mięśnia sercowego, udary). Zagrożenie kariery.
Zespół wypalenia emocjonalnego
Profesjonalne wypalenie emocjonalne - nie ma takiej specjalności, w której to zjawisko nie mogłoby powstać, ulubiona praca czasami wywołuje apatię, niechęć do niej i ogromne poczucie bezradności. Im więcej czasu upływa od początku syndromu i nie bierze odpowiedzialności za stan pacjenta i chęć zrobienia czegoś z tym związanego - im silniejsza jest zawodowa i osobista deformacja osoby.
Emocjonalne wypalenie nauczycieli
Zespół wypalenia emocjonalnego u nauczycieli wynika ze zwiększonego obciążenia i odpowiedzialności za każdego ucznia. W każdej klasie są "trudne" dzieci, którym potrzebne jest specjalne podejście, a to nie gwarantuje wystąpienia konfliktów. Emocjonalne wypalenie nauczycieli występuje również z innych powodów:
- wysokie codzienne obciążenia intelektualne;
- brak równowagi między kosztami psycho-energetycznymi a rekompensatą materialną;
- czynniki stresogenne podczas interakcji z rodzicami;
- konflikty w zespole.
Zapobieganie syndromowi wypalenia emocjonalnego w pracy nauczyciela:
- cenię siebie jako wysokiej klasy specjalistę;
- być w stanie dostrzec wartość pojawiających się konfliktów: o co chodzi, co cenne wyłoniło się w czasie konfliktu;
- odbicie własnego stanu.
Wypalenie emocjonalne u lekarzy
Wypalenie emocjonalne personelu medycznego może być niebezpieczne dla pacjentów - zmniejsza krytyczność ich działań podczas procedur i manipulacji, cynizm, utracone współczucie dla pacjenta, jako osoby, a nie "materiał" prowadzi do zaniedbań i błędów, prowadzących do możliwej śmierci cierpliwy. Wypalenie emocjonalne w pracy dla lekarza jest alarmującym sygnałem, że ważne jest, aby przejrzeć swoje nastawienie i czy istnieją niepokojące warunki wstępne do podjęcia działań zapobiegawczych.
Emocjonalne palenie z mamą
Wychowanie dziecka jest ogromną pracą duchową i fizyczną oraz wielką odpowiedzialnością. Emocjonalne wypalenie matki na urlopie macierzyńskim jest zjawiskiem częstym, dzieje się tak z następujących powodów:
- nadaktywność dziecka "nie minuta odpoczynku" - nie ma czasu na odpoczynek;
- utrwalenie obowiązków domowych i domowych tworzy poczucie błędnego koła, "dzień świstaka" izolacji;
- dziecko często choruje, a niekończące się podróże do lekarzy są bardzo wyczerpujące;
- brak wsparcia i pomocy ze strony osób bliskich;
- chęć robienia jak najwięcej rzeczy w domu, oprócz tych, które są szczególnie związane z dzieckiem.
Co można zrobić:
- rozprowadzać wieczorem sprawy związane z rodziną do najważniejszych;
- zacznij więcej spać, rzeczy będą czekać;
- przeznaczyć 1 - 2 razy w tygodniu dla siebie: procedury kosmetyczne, masaż, wizyta w klubie fitness - zostaw dziecko dla ojca lub rodziców;
- śledzić ich stan emocjonalny, a nie "blokować" emocje i zacząć je wyrażać.
Diagnoza i zapobieganie wypaleniu emocjonalnemu
Środki zapobiegawcze i punktualna diagnoza wypalenia emocjonalnego służą do śledzenia zaburzonej równowagi psychoemocjonalnej i podjęcia kroków w celu zapobieżenia lub złagodzenia stanu. Samodiagnostyka może być przeprowadzona za pomocą pytań, na które należy uczciwie odpowiedzieć:
- Czy lubię tę pracę;
- Widzę siebie tutaj w 1,2,3 roku (na tej samej lub wyższej pozycji);
- Do czego dążę?
- Co jest ważne w mojej pracy?
- Jaka jest korzyść z tej pracy?
- Czy chcę dalej rozwijać się w tym zawodzie;
- Co się zmieni, jeśli odejdę z tej pracy?
Metody zapobiegania wypaleniu emocjonalnemu
Od dawna wiadomo, że łatwiej jest zapobiegać niż leczyć, więc zapobieganie wypaleniu emocjonalnemu jest tak ważne. Jeśli nie ma możliwości odwiedzenia psychologa w najbliższej przyszłości, musimy zacząć działać samodzielnie. Emocjonalnego psychologicznego wypalenia można zapobiec lub opóźnić w czasie, przestrzegając prostych zasad:
- prawidłowa organizacja reżimu pracy, ładunek musi być adekwatny;
- Nie podejmujcie pracy w domu, wszystko powinno się odbywać w miejscu pracy;
- wykonywać kilka razy w tygodniu, wiadomo, że ćwiczenia zwiększa produkcję hormonów radości i uspokojenia (serotoniny, dopaminy);
- co najmniej 2 razy w roku w celu zmiany sytuacji, podróży (zawsze można znaleźć opcje podróży budżetowych);
- pełny sen jest jednym z najważniejszych aspektów wydajności pracy, stały brak snu prowadzi do niezadowolenia z życia i chronicznego zmęczenia;
- Zmniejsz spożycie kofeiny w pracy iw domu, porzuć papierosy;
- brać odpowiedzialność tylko za swoją pracę, a nie wchodzić na pozycję pracowników i pomagać wszystkim "potrzebującym" - przekraczać granicę i umiejętność mówienia "nie";
- wybierz hobby, hobby - doskonałe rozładowanie mózgu, zmiana wrażeń;
- jeśli praca nie przynosi przyjemności, szczerze się do tego przyznawaj i zacznij podejmować kroki ku pracy twojego marzenia.
Wypalenie emocjonalne - jak walczyć?
Wypalenie emocjonalne - jak leczyć i leczyć je całkowicie? Ważne jest, aby zauważyć, że ten zespół nie jest uważany za chorobę, można go przypisać do stanu psychofizjologicznego charakteryzującego się oznakami wyczerpania układu nerwowego, stanem przypominającym nerwicę i depresją już w przypadku, gdy wypalenie emocjonalne (umysłowe) już trwa. W początkowych manifestacjach możesz skorzystać z następujących zaleceń:
- opanować metody samoregulacji i medytacji;
- przejść badania lekarskie na obecność ukrytych i chronicznych chorób, które mogą zmienić stan psychiczny, pogrążyć się w apatii i impotencji (na przykład choroby tarczycy silnie wpływają na napięcie psychofizyczne);
- udać się na spotkanie z psychologiem lub zacząć odwiedzać grupy psychoanalityczne, gdzie szczegółowo analizowane są stan i możliwości rozwiązania problemu;
- do opanowania nowego zawodu (jest to możliwe w pokrewnej dziedzinie).
Wypalenie emocjonalne - leczenie
Jak poradzić sobie z wypaleniem emocjonalnym, jeśli zapobiegawcze środki nie pomogły, a uczucie pustki tylko się zwiększyło? Nie bój się odwiedzać psychoterapeuty, aby przepisać odpowiednie leki. Wyczerpanie neuroprzekaźników, takich jak dopamina, serotonina tylko zaostrzy stan i poprawi objawy zespołu wypalenia emocjonalnego. Lekarz przepisuje indywidualne leczenie lekami:
- nootropowy;
- środki uspokajające;
- siedzący tryb życia;
- antydepresanty;
- anksjolityki.