Wraz z narodzinami dziecka mamy ważną rolę społeczną - rola matki lub ojca, która w pewnym stopniu staje się wychowawcami. Wydaje nam się, że nikt nie jest w stanie poradzić sobie z obowiązkami rodzicielskimi tak jak my, ponieważ wszyscy znamy i rozumiemy nasze dziecko. Ale spróbujmy spojrzeć na proces edukacji z zewnątrz i przeanalizujmy, czy tolerujemy irytujące błędy, aby nie lamentować nad zgubionymi.
Ocena typowych błędów w edukacji i ich konsekwencji:
1. Niespójność . Jest to bardzo częsty błąd. Jeśli dziecko spieprzyło mu nos, rodzice besztają go i ostrzegają przed wszelkimi ograniczeniami. Ale jakiś czas mija, a moja matka, zapominając, że niedawno zagroziła dziecku, anulowała spacer w parku lub oglądając kreskówki, jakby zapominając o swojej obietnicy, prowadzi do atrakcji lub zawiera serial animowany.
Konsekwencje : dziecko rośnie z własnej woli, przestaje poważnie traktować słowa swoich rodziców. Okazuje się, jak w przysłowie: "Pies szczeka - wiatr zużywa".
2. Niespójność wymagań od dorosłych . Często zdarza się, że w rodzinie dla dziecka istnieją całkowicie różne wymagania, na przykład matka stara się, aby dziecko czyściło zabawki po meczu, a babka - czyści się sama. Często spory o poprawność jednej lub drugiej pozycji są przeprowadzane bezpośrednio z dziećmi, w rodzinie tworzone są przeciwstawne koalicje.
Konsekwencje : dziecko może dorastać jako konformista, dostosowując się do opinii innych. Możliwe jest również wykazanie braku szacunku wobec rodzica, którego pozycja postrzega dziecko jako nieopłacalne dla niego samego.
3. Nierówne podejście do dziecka . Częściej występuje w rodzinach składających się z dziecka i samotnej matki. Matka całuje wtedy dziecko, bawi się z nim, zamyka się w sobie, nie zwracając uwagi na swoje dziecko, potem płacze i jest na niego zła.
Konsekwencje : histeryczna osoba, która nie jest w stanie nadzorować zachowania, będzie się rozwijać. Często zdarza się oderwanie od matki ze względu na fakt, że dziecko nie wie, czego się po niej spodziewać.
4. Condoning . Dziecko robi to, co uważa za konieczne, niezależnie od opinii i pragnień otaczających ludzi. Na przykład, gdy przyjeżdża do domu, zaczyna domagać się, aby dali mu coś wymyślnego, chociaż jest kruchy, a właściciele go kochają, albo podczas niedzielnego lunchu w kawiarni zaczyna biegać po korytarzu, dokuczając innym ludziom, którzy przychodzą odpocząć. Rodzice takiego dziecka wpadają w zakłopotanie: "I co z tego? On jest dzieckiem! "
Konsekwencje : masz gwarancję, że rozwiniesz podwójnego egoistę i bezczelną osobę.
5. Zepsute . Przejawia się to w tym, że rodzice ciągle opowiadają o dziecku, spełniając wszystkie jego pragnienia, często kosztem naruszenia własnych interesów lub interesów innych.
Konsekwencje : ta pomyłka w edukacji prowadzi do tego, że dziecko staje się egocentryczne i bezduszne.
6. Nadmierna dokładność, nadmierna surowość . Przesadne żądania dziecka nie są mu wybaczane za najbardziej nieszkodliwe figle i błędy.
Konsekwencje : brak pewności siebie, niska samoocena , często perfekcjonizm, który może stać się nie do zniesienia ciężarem dla dorastającej osoby.
7. Brak uczucia . Kontakt fizyczny jest niezwykle ważny dla małego mężczyzny, jednak jako osoba dorosła. Niestety, czasami rodzice uważają, że nie jest konieczne pokazywanie uczuć dziecku.
Konsekwencje : dziecko rośnie zamknięte, nieufne.
8. Nieokiełznane ambicje rodziców. Dorośli w rodzinie starają się uświadomić dziecku, czego nie mogą osiągnąć, niezależnie od ich zainteresowań i pragnień. Na przykład, pozwalają pływać, aby nie rozwijać się fizycznie i wzmacniać swojego zdrowia, ale wyłącznie dlatego, że chcą zrobić mistrza ze swojego dziecka.
Konsekwencje : jeśli dziecko nie jest przyciągane przez tę aktywność, wtedy, dorastając, będzie protestował w jakikolwiek sposób. Jeśli działanie jest do jego upodobania, ale nie usprawiedliwia aspiracji jego rodziców, wówczas powstaje niskie poczucie własnej wartości, niezadowolenie z samego siebie.
9. Nadmierna kontrola . Osoba powinna mieć określoną przestrzeń, aby mógł dokonać własnego wyboru. Czasami rodzice całkowicie ignorują życzenia dziecka, przejmując kontrolę nad dowolnymi przejawami życia (wybierając przyjaciół, śledząc rozmowy telefoniczne itp.)
Konsekwencje : podobnie jak w poprzednim przypadku, protest przeciwko niepotrzebnej opiece w postaci wychodzenia z domu, picia alkoholu itp.
10. Nakładanie roli . Częściej obserwuje się go w rodzinach, w których matki są samotne lub nie ma emocjonalnego związku między rodzicami. Matka zaczyna mówić o swoich niepowodzeniach, dyskutować o innych, narzucając problemy, na percepcję, której dziecko nie jest gotowe.
Konsekwencje : nadmierne obciążenia emocjonalne dla dziecka mogą powodować pesymizm i niechęć do życia, skraca się właściwa odległość między dorosłym a dzieckiem.