Istnieją guzy, które powstają z tkanki kostnej, z reguły są łagodne. Takie nowotwory obejmują kostniak zatoki czołowej. Jego rozwój następuje bardzo powoli i przez długi czas może pozostać niezauważony, szczególnie jeśli guz znajduje się na zewnętrznej powierzchni kości czaszki.
Przyczyny kostniaka prawej i lewej zatoki czołowej
Nie ma dokładnych danych na temat czynników, które powodują wzrost patologicznych nowotworów kości. Kilka teorii:
- dziedziczna predyspozycja;
- anomalie genetyczne;
- kiła;
- reumatyzm ;
- dna;
- wcześniej otrzymane obrażenia czaszki.
Objawy i diagnoza osteoma zatok czołowych
W większości przypadków klinicznych objawy nowotworu nie są obserwowane ze względu na jego lokalizację - na zewnętrznej powierzchni tkanki kostnej. Diagnoza w tej sytuacji jest przeprowadzana po badaniu rentgenowskim, wyznaczonym w związku z inną chorobą.
Rzadziej, kostniak znajduje się wewnątrz zatoki czołowej i, wraz z jego wzrostem, wywołuje następujące objawy:
- silny ból głowy;
- napady padaczkowe;
- zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe ;
- zaburzenia pamięci;
- ataksja;
- słuch, wzrok i węch;
- niedrożność dróg oddechowych;
- powikłania hormonalne (rzadko).
Głównym problemem w diagnozowaniu jest to, że kliniczne objawy przedmiotowej choroby są podobne do innych procesów onkologicznych, takich jak rak, osteochondroma, włókniak, kostniakomięsak. Ponadto, kostniak może przypominać chroniczne zapalenie poliomyelitis.
Diagnostyka polega na badaniu radiograficznym tkanki kostnej w wybranym obszarze, tomografii komputerowej (CT).
Leczenie przedniego osteoma zatok
Przy wolno rosnącym guzie umiejscowionym na zewnętrznej powierzchni kości zaleca się regularne monitorowanie za pomocą CT. Jeśli nowotwór nie powoduje bólu i dyskomfortu, nie jest wymagane specjalne leczenie.
W przypadkach, gdy kostniak ściska zakończenia nerwowe i wywołuje jeden lub więcej z powyższych objawów, zaleca się interwencję chirurgiczną. Nie ma konserwatywnego leczenia lekiem na nowotwór.
Operacja usunięcia przedniego osteoma zatok
Obecnie istnieją dwie metody prowadzenia takich operacji: klasyczna i endoskopowa:
- Pierwsza metoda jest stosowana z imponującymi rozmiarami nagromadzenia i zakłada zewnętrzny dostęp do nowotworu. Ta interwencja chirurgiczna jest bardzo traumatyczna i wymaga długiego okresu rekonwalescencji (około 1-2 miesięcy), po jej zauważeniu są blizny i może być wymagana
korekta plastyczna. - Druga metoda jest minimalnie inwazyjna. W obszarze kostno-stawowym wykonuje się 2-3 nakłucia, w których wprowadza się specjalne elastyczne instrumenty i mikroskopijną kamerę wideo, umożliwiając chirurgowi monitorowanie postępu operacji w czasie rzeczywistym. Ta operacja jest lepiej tolerowana przez pacjentów, wiąże się z szybkim powrotem do zdrowia i gojeniem tkanek miękkich, prawie nie pozostawia blizn.
Ważne jest, aby pamiętać, że podczas wykonywania zabiegów chirurgicznych, zarówno klasycznych jak i endoskopowych, usuwany jest nie tylko kostniak, ale także część zdrowej tkanki kostnej wokół niego i pod guzem. Odbywa się to w celu całkowitego wyeliminowania wszystkich zmienionych patologicznie komórek kostnych, a także w celu uniknięcia możliwego nawrotu choroby i ponownego wzrostu nowotworu w tym samym miejscu.
Obie operacje są wykonywane w znieczuleniu ogólnym przez 1-2 godziny, w zależności od wielkości i umiejscowienia kostniaka.