Persowie - jedna z najstarszych ras kotów, te niesamowicie puszyste koty z niezwykłym pyskiem podbiły miliony rodzin, ale ich zawartość wymaga sporego wysiłku od właściciela lub kochanki. Zanim pięć razy puścisz puszysty cud w swoim domu, zastanów się, czy masz dla niego wystarczająco dużo czasu i miłości. Żywotność kotów perskich trwa przeciętnie 15-20 lat, co oznacza, że przez te wszystkie lata trzeba poświęcić wystarczająco dużo uwagi zwierzęciu.
Kot perski
Najczęstsze kolory tej rasy są monotonne. Są biało-czarne Persy, niebieskie i purpurowe, czerwone i czerwone, kremowe i czekoladowe. Stały wybór rasy doprowadził do pojawienia się punktów kolorów, pręgowania, cieniowania, smoków, a nawet wielobarwnych Persów. W zależności od koloru zwierzęcia, ma on pewien kolor oczu, na przykład, monochromatyczne koty perskie mają miedzianoczerwone oczy, a tylko białe koty i koty mogą stać się niebieskimi oczami. Ogólnie rzecz biorąc, większość Persów z miedzianym kolorem oczu ma orzechowe lub zielone oczy, jeśli kot ma na przykład punkt barwny lub wielokolorowy.
Cechy Persów i troska o nich
Przede wszystkim warto zauważyć, że kot perski nie może być bezpańskim kotem i fakt ten nie tłumaczy się kosztem kociąt. Osobliwością rasy jest to, że Persowie mogą żyć tylko wśród ludzi i przy stałej uwadze, te foki nie lubią być sam i stale wymagają uwagi dla siebie. Mit, że "sofa" kot jest dyskretny i nie sprawia kłopotów - zwykły szaleństwo, Persowie jak nikt inny potrzebują twojej pieszczoty i troski.
Najdelikatniejsze długie włosy z puszystym podszerstkiem w jeden dzień bez grzebienia mogą zapaść się w kokosach, dlatego kot perski musi być czesany codziennie, a wełniany proszek ze specjalnym talkiem. W takim przypadku zwróć uwagę, że cienkie włosy będą w całym mieszkaniu, nawet jeśli odkurzacie je codziennie. Zdobycie perskiego, pomyśl tylko, czy jesteś gotów spędzić pół godziny dziennie na czesaniu swojego zwierzaka, a kolejne pół godziny na pracy z odkurzaczem.
Czesanie perskiego to cały rytuał. Kolejny mit wiąże się z użyciem szewca lub, mówiąc wprost, puerper. Nie możesz tego zrobić z kotem perskim. Użyj grzebienia o rzadkich zębach, kostki nie są w ogóle wycięte lub rozczesane, ale starannie rozplątane ręcznie. Pielęgnacja kotów perskich jest dozwolona tylko w gorącym sezonie i stanowi atrakcję dla profesjonalistów, ponieważ uszkodzenie podszerstka może prowadzić do pojawienia się ciemnych plam na wełnie, a punkty koloru zazwyczaj nie są cięte.
Choroby Persów
Choroby kotów perskich są najczęściej związane z dziedzicznością. Wybierając kota, uzyskuje się zalety i wady, wśród których najczęstszą jest policystyczna choroba nerek. Bez odpowiedniego odżywiania i monitorowania stanu zwierzęcia jest to możliwe
Rasa ta często ma problemy natury dentystycznej, dlatego należy szczególnie starannie dobierać pokarm dla kotów perskich. Biorąc pod uwagę większe prawdopodobieństwo zachorowania na choroby serca, wybierając karmę dla kota perskiego, rozsądne jest, aby preferować karmę specjalnie dla tej rasy w różnych postaciach.