Nasz czas jest bogaty w różnorodne dostępne informacje, liczba źródeł informacji i obszarów jego zastosowania jest tak duża, że nie wystarczy już posiadać statycznego podstawowego zestawu wiedzy i umiejętności, konieczne jest, aby móc samodzielnie uczyć się generowania nowych pomysłów.
Formy kształcenia rozwojowego - problematyczne i heurystyczne - są precyzyjnie zaprojektowane, aby rozwijać u studentów umiejętność twórczego i niekonwencjonalnego myślenia, dostrzegać w tradycyjnej sytuacji nowe problemy i odkrywać przed nimi drogę wyjścia, chcieć i móc samodzielnie uczyć się nowej wiedzy.
Szkolenie problemowe polega na tworzeniu sytuacji problemowej pod bezpośrednim nadzorem nauczyciela, z której studenci samodzielnie znajdują wyjście, przyswajając nowe informacje i wykorzystując uzyskane wcześniej informacje. W takim przypadku nauczyciel kieruje uczniami, pomagając im osiągnąć z góry określony wynik.
Istota heurystycznej metody nauczania
W przypadku heurystycznej metody nauczania, nauczyciel nie wie z góry, która decyzja zostanie podjęta przez uczniów. W tej metodzie studenci mają do czynienia z zadaniami, które nie mają jednoznacznego rozwiązania i muszą samodzielnie zaproponować możliwe rozwiązania problemu, potwierdzić je lub obalić, a ostatecznie często osiągnąć nieoczekiwany rezultat.
Nabywanie nowej wiedzy i umiejętności przez ucznia odbywa się za pomocą takiej metody nauczania, jak konwersacja heurystyczna. Oznacza to, że uczniowie nie otrzymują gotowego zestawu wiedzy, który muszą zapamiętać, ale osiągają go niezależnie w trakcie rozmowy z nauczycielem, ustawiając i znajdując odpowiedzi na pytania problemowe, rozwiązując zadania poznawcze.
Główną cechą technologii edukacji heurystycznej jest to, że osobista aktywność twórcza ucznia i badanie podstawowych standardów edukacyjnych zmieniają się. Po pierwsze, student niezależnie osiąga swój wynik w rozwiązywaniu zadania, a następnie porównuje go ze znanymi analogami.